عده‌اى ديگر نيز به پيروى از آنها پا به فرار نهادند و از شدت ازدحام با يك ديگر تصادم كردند و آسيب بسيار ديدند و گروه انبوهى از آنان كشته شدند . كافران تا ده فرسخ آنان را دنبال كردند و در تمام طول راه مرتبا از آنان مىكشتند يا اسير مىگرفتند . بدين ترتيب اكثر لشكريان اسلام به قتل رسيدند و چهار هزار تن نيز اسير شدند . ولى ملك طغرل و ايلغازى و دبيس از مهلكه رهائى يافتند . طايفه كرج ، پس از اين پيگيرى و كشتار ، بازگشتند و به غارت شهرهاى اسلام پرداختند . و شهر تفليس را محاصره كردند و جنگ با اهالى شهر را به نهايت درجهء شدت رساندند بطوريكه كار بر آنان سخت شد و بدبختى آنان به آخرين حد رسيد . اين محاصره تا سال 515 هجرى قمرى ادامه يافت و بالاخره شهر را با قهر و خشم تصرف كردند . مردم شهر وقتى هلاك خود را نزديك ديدند ، قاضى شهر ، و همچنين خطيب شهر را در نزد طايفه كرج فرستادند و از آنان امان خواستند . اما افراد كرج به سخنان آن دو تن گوش ندادند و پوستشان را كندند و با قهر و غلبه داخل شهر شدند و دست به غارت و دستبرد گذاردند . گروهى از مردم شهر كه به ستوه آمده بودند براى دادخواهى عازم بغداد شدند . اين عده در سال 516 هجرى قمرى به بغداد رسيدند و به استغاثه